Park Zdrojowy w Świnoujściu

Świnoujście to miasto położone nad brzegiem Bałtyku tuż przy granicy z Niemcami. Miasto oferuje najszersze nad Bałtykiem plaże oraz niezwykle ciepłą, jak na nasze polskie morze, wodę (osiąga ona latem temperaturę 25-25oC). Dodatkowo Świnoujście słynie z organizacji znanych i cenionych imprez m.in.: Dni Morza, Karuzela Cooltury czy Tydzień Kultury Morskiej. Te wszystkie zalety sprawiają, że Świnoujście jest bardzo chętnie odwiedzanym kurortem. Szacuje się, że rocznie Świnoujście odwiedzane jest przez ok. 2,5 mln turystów, z czego bardzo duży procent stanowią obcokrajowcy. Dlatego też, planując tu urlop, należy dużo wcześniej poszukać ofert noclegowych [zobacz: http://meteor-turystyka.pl/noclegi,swinoujscie,0.html], gdyż przed samym sezonem, jest niezwykle trudno znaleźć dobrą propozycję, w korzystnej cenie. Alternatywą dla zatłoczonego okresu wakacyjnego, szczególnie dla osób, nie przepadających za tłumem, jest odwiedzenie Świnoujścia poza sezonem letnim. A trzeba wiedzieć, że nawet w okresie jesiennym i zimowym Świnoujście oferuje wiele atrakcji. Jedną z nich jest niewątpliwie zabytkowy Park Zdrojowy.

Park ten zlokalizowany jest we wschodniej części wyspy Uznam i zajmuje powierzchnię 58 ha. Historia Parku Zdrojowego jest ściśle związana z historią miasta. Pierwsze założenia zieleni powstały na początku XIX wieku, kiedy to prowadzono prace by przekształcić dawną mieliznę w stały ląd, umocniony za pomocą roślinności. W roku 1827 znany pruski architekt ogrodów, P.J. Lenne, który opracował projekt świnoujskiego parku przesłał 1,5 tys. sadzonek krzewów i drzew. W ten sposób został założony Park Zdrojowy, który w kolejnych latach ulegała co najwyżej niewielkim modyfikacjom. W okresie II Rzeczpospolitej do obszaru parku został dołączony tzw. Zachodni Park Zdrojowy.

Drzewostan parku składa się głównie z buka zwyczajnego, dęba szypułkowego i bezszypułkowego, kasztanowca zwyczajnego, jesiona wyniosłego, klona pospolitego, wiąza szypułkowego i olszy czarnej. Znajdziemy tu także odmiany ozdobne drzew, jak np. buk „płaczący”, czy dąb „piramidalny”, a także gatunki ozdobne, np.: cis pospolity czy żywotnik.

W parku wytyczony jest czytelny układ alejek oraz place i ronda na przecięciu dróg. To wszystko stwarza doskonałe warunki do spacerów o każdej porze roku.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>